मोहोर

मोहोर
आंब्याला आला आहे मोहोर ऐन खिडकीपाशी
चित्त माझे गमले आहे केवळ तुजपाशी

ऋतुमागून ऋतू पालटत आहेत खरे
तुझे मात्र मुळीच कमी होत नाहीत नखरे
वसंताला आता या वासंती आहे हवीशी
आंब्याला आला आहे मोहोर ऐन खिडकीपाशी

 तव आठवणीने येतो जणू गंध मंजिऱ्यांना
तव  आगमनाने स्फुरते गीत कोकिळांना
पानांचा होतो कडकडाट तुझ्या पायांपाशी
आंब्याला आला आहे मोहोर ऐन खिडकीपाशी

थांबली आहेस तू वाट पाहत माझी आम्रतरुखाली
शेवटी थकून बसली आहेस झाडाच्याच खोडापाशी
झाड सुद्धा तुझ्या बरोबर आता पर्णाश्रू  ढाळत आहे
विरह शंकीत मन तुझे तुलाच जाळत आहे
खूप घेतली परीक्षा , खूप तोडली पाने
उतरलो मी झाडाखाली हळूच मागच्या अंगाने
अवतरलो तुझ्या समोर खोडकर  रूपाने
भरून आलेले डोळे तुझे, आसुसलेला स्पर्श
भरून आलेले पाय माझे , गळाभेटीचा हर्ष
मूक झाले शब्द सारे , मिठी होती हृदयस्पर्शी
आंब्याला आला आहे मोहोर ऐन खिडकीपाशी !!!
                                                             - उन्मेष

मीलन

अभिराम तू
अनभिज्ञ मी
अनिमेष तू
अभिषिक्त मी
                        अव्यक्त मी
                        अशांत मी
                        अतृप्त मी
                        आसक्त मी
अनुराग तुझा मनात
तगमग माझ्या मनात
रवि धग माझ्या तनात
होकार तुझ्या नयनात
                        अर्चिस्मित  मी
                        अनिकेत  मी
                        अलवार मी
                        अगोचर  मी
तुझी तेजःपुंज काया
तूच माझी छत्रछाया
तुझ्या नाजूक पाया
पुढे अस्मादिक वाया
                        अस्वस्थ मी
                        हृदयस्थ तुला झालो
                        अभ्यागत मी
                        अवगत तुला झालो

                                   - उन्मेष